1. This site uses cookies. By continuing to use this site, you are agreeing to our use of cookies. Learn More.

Moto Guzzi ...

Συζήτηση στο φόρουμ 'Classic Ιστορίες' που ξεκίνησε από το μέλος Pan-dvs, στις 4 Αυγούστου 2017.

  1. Pan-dvs

    Pan-dvs Administrator

    Μηνύματα:
    9.795
    Μοτοσυκλέτα:
    tiger 955i
    Όνομα:
    Πανος
    Περιοχή:
    Ιωαννινα
    Εγινε μεταφορα των ιστορικων στοιχειων της Moto Guzzi εδω,για να μεινει καθαρο το θεμα που ανοιξε ο KTiNoS.

    Και επειδη ολα εχουνε να κανουνε με την Ιστορια του καθενος,να προσθεσω μερικες πληροφοριες ακομη για να καταλαβουμε ,γιατι " είχαν τ @@ να τρέξουν πίσω απ' τ' όνειρο τους",η πως τα απεκτησαν μεσα απο διαφορες καταστασεις.


    Mια όμορφη ιστορία φιλίας και όνειρων οδήγησε στην ίδρυση της Moto Guzzi, που είναι το παλαιότερο ευρωπαικό εργοστάσιο σε συνεχή λειτουργία απο το 1921.
    Ο Carlo Guzzi γεννήθηκε στο Milano το 1889. Τα νεανικά του χρόνια συχνά επισκεπτόταν το εργαστήριο του σιδερά Giorgio Ripamonti στο Mandello del Larioκατά την διάρκεια των διακοπών του. Ο Ripamonti καταπιανότανε με την επισκευή των κινητήρων των τοπικών σκαφών ψαρέματος, όπως και με κάποια πρώιμα αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες που είχαν αρχίσει να εμφανίζονται.

    Ο Guzzi σίγουρα είχε κλίση ως μηχανικός, μερικά χρόνια αργότερα τέλειωσε την Τεχνική Σχολή του Μιλάνου, και κάπου εκεί πρέπει να είχε την ιδέα κατασκευής της δικιάς του μοτοσυκλέτας. Δούλευε στην lsotta Fraschini (κατασκευή αυτοκινήτων) ως μηχανικός , όταν ξέσπασε ο Πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Τον κάλεσαν στο στρατό και βρέθηκε σε μια μονάδα της Ιταλικής Αεροπορίας, κοντά στην Βενετία ως μηχανικός αεροσκαφών.

    [​IMG]Εκεί γνωρίστηκε με δυο πιλότους τον Giovanni Ravelli και τον Giorgio Parodi. Γρήγορα έγιναν φίλοι, και το αγαπημένο θέμα συζήτησης τους ήταν να φτιάξουν μια εταιρεία κατασκευής μοτοσυκλετών μετά τον πόλεμο. Ο Guzzi θα έφτιαχνε τις μοτοσυκλέτες, ο Parodi (γιός γενοβέζου εφοπλιστή) θα χρηματοδοτούσε την επιχείριση και ο Ravelli (ήδη γνωστός πιλότος και οδηγός αγώνων) θα διαφήμιζε την εταιρεία μέσα απο τους αγώνες. Αν σε κάποιους φαίνεται υπερβολικό ένα τέτοιο όνειρο, θα πρέπει να σκεφτούν οτι η κατασκευή μοτοσυκλετών εκείνη την εποχή ήταν πραγματικά στα σπάργανα, τυποποίηση δεν υπήρχε και ο ρομαντισμός επικρατούσε. Ακόμα και να πάρει εμπρός μια μοτοσυκλέτα ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία. Η οδήγηση μοτοσυκλέτας ήταν ηρωική πράξη και...βρώμικη ταυτόχρονα, καθώς συνήθως η λίπανση του κινητήρα γινόταν με χειροκίνητες τρόμπες με καταστροφικά αποτελέσματα για τα ρούχα του αναβάτη.

    Δυστυχώς ο Ravelli δεν πρόλαβε την ίδρυση της εταιρείας καθώς σκοτώθηκε σε αεροπορικό ατύχημα λίγες ημέρες μετά την λήξη του πολέμου, και σε ανάμνηση του ο αετός έγινε το σήμα κατατεθέν της νέας εταιρείας

    Η ΑΡΧΗ 1921-1966

    15 Μαρτίου 1921. Μια σημαδιακή ημερομηνία για την Moto Guzzi αφου ιδρύθηκε η "Societa Anonima Moto Guzzi", απο τον Carlo Guzzi, και τον Giorgio Parodi με έδρα "νομικά" την Genoa και εγκαταστάσεις στο Mandello del Lario με σκοπό "την κατασκευή και πώληση μοτοσυκλετών και σχετικές βιομηχανικές δραστηριότητες " και με σιωπηλό μέλος τον πατέρα του Giorgio και εφοπλιστή Emanuele Vittorio Parodi. (πηγές αναφέρουν οτι μέλoς ήταν και ο αδελφός του Giorgio, o Angelo Parodi). Η πρώτη μοτοσυκλέτα φτιάχτηκε το 1919 στο εργαστήριο του Mandello del Lario, με την βοήθεια του σιδερά Giorgio Ripamonti. Ονομάστηκε G.P (Guzzi-Parodi) απο τα αρχικά τους. Ήταν 500cc, μονοκύλινδρη με τετραβάλβιδη κεφαλή, και εκκεντροφόρο επικεφαλής, και φαινόταν φανερά η επιρροή των αεροπορικών κινητήρων που τόσο καλά γνώριζε ο Guzzi. Τεχνολογικά μπροστά απο την εποχή της, και πολύ ακριβή στην κατασκευή της, την μετέτρεψαν αρκετές φορές μέχρι να φτάσουν στο τελικό μοντέλο παραγωγής που θα μπορούσε να διατεθεί σε λογικό κόστος. Επίσης εγκαταλείφθηκε το όνομα G.P καθώς πολλοί θεωρούσαν οτι είναι τα αρχικά του Giorgio Parodi (φήμες λένε οτι πάτησε πόδι και ο πατέρας του, που δεν ήθελε να μπλέκουν το όνομά του με αμφίβολα σχέδια).

    [​IMG]
    Τελικά το 1921 γεννήθηκε το Normale, με 8HP, τριτάχυτο κιβώτιο, μετάδοση με αλυσίδα, τελική 80km/h και κατανάλωση 30km/lt. To Normale ήταν το πρώτο μοντέλο παραγωγής στο κόσμο μεκεντρικό στάντ, ένα χαρακτηριστικό που σύντομα θα υιοθετούσαν όλοι οι κατασκευαστές. Στις αρχές του αιώνα οι σημερινές τακτικές marketing δεν υπήρχαν, και ο μόνος τρόπος να αποδείξει μια μοτοσυκλέτα την υπεροχή της ήταν η συμμετοχή σε αγώνες. Πρώτος αγώνας που συμμετείχε η Moto Guzzi ήταν το "σκληρό" Milan-Naples rally. Δυο Guzzi πήραν μέρος και παρόλο που το αποτέλεσμα δεν ήταν ακριβώς καλό (20η και 22η θέση), η πρώτη νίκη ήταν κοντά. 30 ημέρες αργότερα η Moto Guzzi έκανε την πρώτη της νίκη στο Targa Florio με τον Gino Finzi. Αυτή ήταν η αρχή μιας μεγάλης αλυσίδας νικών που κράτησε χωρίς διακοπή μέχρι το 1957. Οι πρώτες νίκες βοήθησαν να απλωθεί η φήμη της και η ζήτηση αυξήθηκε. Το 1921 17 Normale κατασκευάστηκαν με τιμή 8500 λιρέτες. Η παραγωγή γρήγορα μετατράπηκε απο χειροποίητη σε βιομηχανική, καθώς οι εγκαταστάσεις αυξήθηκαν στα 300τμ και οι εργαζόμενοι έγιναν 17. Το 1923, η Moto Guzzi είχε γίνει γνωστή και προξενούσε σεβασμό. Ο Carlo Guzzi εξέλιξε τον διβάλβιδο κινητήρα του στην μορφή του αγωνιστικού 2CV, και με βάση την αρχική του ιδέα με το G.P προχώρησε στην δημιουργία του 4CV με την τετραβάλβιδη κεφαλή, για αγωνιστική χρήση επίσης.

    [​IMG]

    Στις 7 Σεπτεμβρίου 1924, ο Guido Mentasti θριάμβευσε με το C4V, διαλύοντας τον διεθνή ανταγωνισμό και η Moto Guzzi κέρδισε το Ευρωπαικό πρωτάθλημα (European championship). Επίσης, έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ διαδρομής 100km με ταχύτητα 149km/h. Σύντομα η απόδοση του πλησίασε τους 30hp με τελική ταχύτητα άνω των 160km/h. Το αντίκτυπο στις πωλήσεις ήταν θεαματικό, και οδήγησε σε συνεχείς επεκτάσεις του εργοστάσιου και αύξησης του εργατικού δυναμικού. Στην παραγωγή προστέθηκαν μοντέλα, όπως το 500 S, και αργότερα το Sport 14,και Sport 15. 730 μοτοσυκλέτες ήταν η παραγωγή του 1924 (διπλή απο το 1923). 1200 μοτοσυκλετες το 1925 με το εργατικό δυναμικό να ξεπερνάει τους 300 εργαζόμενους. Το 1927 κατασκευάστηκαν 1000 μοτοσυκλέτες, Το 1929 το κεφάλαιο της εταιρείας έφθασε τις 4,500,000 λιρέτες και περίπου τις 2500 μοτοσυκλέτες παραγωγή. Το 1928, το πρώτο Grand Turismo μοντέλο στην ιστορία της μοτοσυκλέτας γεννήθηκε, το Guzzi GT, με βάση το 500S. Παγκόσμια πρωτιά το σπαστό ψαλίδι και η ανάρτηση. Έγινε γνωστό ως Norge λόγω της συμμετοχής με αυτό του αδελφού του Carlo Guzzi, Giuseppe στο Arctic Circle rally, όπως και σε πολλά άλλα μεγάλα ταξίδια και ράλλυ. Η αφοσίωση και το πάθος των εργαζόμενων της Moto Guzzi φαίνεται απο το γεγονός οτι μέχρι το 1934 οι μηχανικοί υπέγραφαν τους κινητήρες που κατασκεύαζαν και φρόντιζαν για την τοποθέτηση τους στο πλαίσιο με την τελειομανία που διακρίνει τον πραγματικό τεχνίτη.

    Οι αγωνιστικές επιτυχίες συμβάδιζαν με τις τεχνολογικές καινοτομίες. Στις αρχές της δεκαετίας του '30 o Ιταλικός στρατός πήρε το GT17, που ήταv η στρατιωτική έκδοση του πολιτικού GT16 και αποτέλεσε βασική μοτοσυκλέτα του στρατού μέχρι το 1938, που αντικαταστάθηκε απο το Alce και το 1946 απο την εξέλιξη του Alce, το Superalce. Παράλληλα απο τα τέλη της δεκαετίας του '20, μπήκαν στην παραγωγή τα μικρομεσαία μοντέλα P 175 και το P 250, και ακουλούθησαν παραλλαγές τους, όπως το P.E., το P.L., το Egretta και το Ardetta. Το 1934 η Moto Guzzi ήταν η πιο σημαντική Ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών.

    [​IMG]
    .............
     
    Last edited: 4 Αυγούστου 2017
  2. Pan-dvs

    Pan-dvs Administrator

    Μηνύματα:
    9.795
    Μοτοσυκλέτα:
    tiger 955i
    Όνομα:
    Πανος
    Περιοχή:
    Ιωαννινα
    Στο νικηφόρο ΤΤ του 1935 στο Isle of Man, η Guzzi πέτυχε την πρώτη νίκη μη-αγγλικής μοτοσυκλέτας (ρεκόρ 24 χρόνων), με οδηγό τον Stanley Woods στα 250cc, που είχε το νέο σύστημα ανάρτησης. Το 1937 ο θεαματικός και αποτελεσματικός Ιταλός αναβάτης της Moto Guzzi, Omobono Tenni, κέρδισε το Junior TT σε ένα μονοκύλινδρο 250cc κι έγινε ο πρώτος ξένος αναβάτης που κέρδισε αγώνα ΤΤ. Το 250cc μονοκύλινδρο και το νέο 500cc δικύλινδρο 120° V μοτέρ με τελική 200+km κυριάρχησαν στις Ευρωπαικές πίστες και πρωταθλήματα για τα επόμενα 20 χρόνια. Οδηγοί, οπως ο Tenni, ο Woods, και μετά ο Ruffo, ο Lorenzetti, ο Lomas και ο Andersson έβαλαν την σφραγίδα τους στην αγωνιστική ιστορία της Moto Guzzi. Επίσης αγωνιστικά μοντέλα όπως το Dondolino, το Gambalunga, το Condor και το Albatros εξελίχθηκαν για ιδιώτες αγωνιζόμενους. Η τεχνολογική εξέλιξη συνεχίστηκε. Το 1939, το Airone 250 μπήκε στην παραγωγή με 4ταχύτητο λεβιέ στο πόδι και upsιde down πηρούνι. Έγινε το πιο πετυχημένο μοντέλο μεσαίου κυβισμού στην Ιταλία. Δοκιμές έγιναν για χρήση συμπιεστή με το "250 Compressore" το οποίο κέρδισε το "Freccia Azzurra", ένα βραβείο που δινόταν για ρεκόρ απόστασης σε μια ώρα και τελικής ταχύτητας ανα ώρα ταυτόχρονα.

    [​IMG]
    Ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος πλησίαζε, αλλά ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες, οι σχεδιαστές και μηχανικοί της Guzzi παρήγαγαν καινοτομίες. Για στρατιωτική χρήση βγήκε το Trialce, και το Alce sidecar με αντιστρεπτική δοκό προς τον τρίτο τροχό για καλύτερο έλεγχο. Μετά τον πόλεμο, ο τρόπος ζωής άλλαξε θεαματικά. Η μοτοσυκλέτα δεν ήταν πια ένα όχημα μόνο για "εκλεκτούς" και επιδέξιους αναβάτες. Έγινε μέσο καθημερινής μετακίνησης στην δουλειά. Οι κατασκευαστές αντέδρασαν στην ζήτηση που υπήρχε με μοντέλα ευέλικτα, χαμηλής ιπποδύναμης, φθηνά στην αγορά και συντήρηση τους. Στο πνεύμα της εποχής η Moto Guzzi άρχισε την παραγωγή του Guzzino 65. Η αρχική τιμή των 80,000 λιρετών σύντομα διπλασιάστηκε λόγω του πληθωρισμού. Λιτό και πρακτικό, 50,000 πουλήθηκαν σε 3 χρόνια, ένα ρεκόρ για την Ιταλία. Εμεινε για πολλά χρόνια στην παραγωγή, και έζησε μια δεύτερη νεότητα την δεκαετία του '50 με το όνομα Cardellino.

    Το 1950 έφερε και το Galleto, το πρώτο σκούτερ με τροχούς μεγάλης διαμέτρου, μια πρωτοτυπία που βλέπουμε να ακολουθούν οι κατασκευαστές στις ημέρες μας. Στην μεγάλη κατηγορία αιχμή της Guzzi ήταν το μονοκύλινδρο Falcone των 498cc. Ουσιαστικά το Falcone ήταν η σπορ έκδοση του τουριστικού Astore της προηγούμενης γενιάς μονοκύλινδρων και είχε τελική 140km/h. Από το 1953 το Falcone κατασκευαζόταν σε εκδόσεις Sport και Touring, όπως και το μικρότερο Airone. Επιπλέον αναβαθμίσεις και αλλαγές θα το κρατούσαν στην παραγωγή μέχρι το 1976, με τελευταία έκδοση το Nuovo Falcone. Παράλληλα μια σειρά τρίκυκλων επαγγελματικών οχημάτων ήρθε στην παραγωγή, όπως το Motocarro, το Ercole, Ercolino, και το 3X3 Mullo mechanico που αρχικά φτιάχτηκε για τον Ιταλικό στρατό.

    [​IMG][​IMG][​IMG]
    ΑΓΩΝΕΣ

    Το 1949 ξανάρχισαν οι διεθνείς αγώνες μετά τον πόλεμο , και τα μονοκύλινδρα της Moto Guzzi κέρδισαν τους τρεις, από τους πρώτους τέσσερις παγκόσμιους τίτλους των 250cc με αναβάτες τους Bruno Ruffo και Enrico Lorenzetti.
    [​IMG]
    Το 1950 η Moto Guzzi έγινε ο μοναδικός κατασκευαστής μοτοσυκλέτας παγκόσμια με τούνελ αεροδυναμικής, το οποίο επέτρεπε δοκιμές πρωτότυπων 1:1, και οδήγησε στην κατασκευή των πρώτων ολόσωμων φέρινγκ. Με αυτό το πλεονέκτημα οι μοτοσυκλέτες εύκολα έπιαναν 200+ km με αποτέλεσμα να συνεχιστούν οι νίκες σε αγώνες καθώς και η εμπορική επιτυχία. Οι επιτυχίες ήρθαν σύντομα στην κατηγορία των 350cc, όπου η Moto Guzzi κέρδισε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1953. Δύο με τον Σκωτσέζο Fergus Anderson, δύο με τον Αγγλο Bill Lomas και ένα με τον Αυστραλό Keith Campbell. Η αγωνιστική ομάδα με επικεφαλής τον ιδιοφυή Giulio Cesare Carcano και οι συνεργάτες του Umberto Todero και Enrico Cantoni ήταν μια πηγή καινοτομιών.

    [​IMG]

    Μόνο ένα ελεύθερο μυαλό που δεν φοβάται να ονειρεύεται, θα σκεφτόταν σε συνθήκες αγωνιστικής πίεσης να φτιάξει εναν V8κινητήρα 500cc με κάρτερ μεγέθους 250cc και να τον στριμώξει στα υπάρχοντα αγωνιστικά πλαίσια. Ο κινητήρας ήταν υγρόψυκτος με τέσσερις εκκεντροφόρους, περιεχόμενη γωνία 90o και περιστρεφόταν μέχρι τις 12.500rpm, απέδιδε 73hp στον πίσω τροχό και τελική άνω των 270km/h (πηγές αναφέρουν οτι είχε μετρηθεί στα 286km/h !!! στο Βελγικό GP του 1957 στο Spa). Κανείς δεν είχε τολμήσει σε αγώνες να φτιάξει τέτοιο μοτέρ, γεγονός που αποδεικνύει την τεχνολογική υπεροχή της Moto Guzzi εκείνη την εποχή. Αν και το V8 έκανε σποραδικές νίκες, προβλήματα εξέλιξης δεν επέτρεψαν να κατακτήσει πρωτάθλημα, και τελικά το πρόγραμμα εξέλιξης σταμάτησε όταν αποχώρησε η Guzzi απο τους αγώνες το '57.

    Η ΚΡΙΣΗ

    Στις αρχές του 1950 η Moto Guzzi ήταν μια υγιής εταιρεία με 24,000 m² εγκαταστάσεις και πάνω απο 1500 εργαζόμενους. Στο τέλος της δεκαετίας όμως, η Ιταλική βιομηχανία μοτοσυκλετών είχε αρχίσει να νιώθει την πίεση, καθώς η βελτίωση της οικονομίας, ωθούσε τους εργαζόμενους προς το μικρό αυτοκίνητο αντί της μοτοσυκλέτας. Το αυτοκίνητο δεν ήταν πια ένα άπιαστο όνειρο για την μεσαία τάξη, καθώς ένα FIAT 500 κόστιζε μόνο 400,000 λιρέτες. Το 1957 οι τρείς μεγάλοι Ιταλοί κατασκευαστές - Moto Guzzi, Gilera και Mondial - ομόφωνα αποφάσισαν να αποσυρθούν απο τους αγώνες. 26 Σεπτέμβρη του 1957, η Moto Guzzi έβαλε τέλος στην μεγάλη αγωνιστική παρουσία της με απολογισμό 3329 νίκες, 14 Παγκόσμια πρωταθλήματακαι 11 Tourist trophies(TT).
    [​IMG]

    Η μείωση πωλήσεων και η έλλειψη καινοτομίας οδήγησαν την Guzzi σε φθίνουσα πορεία, όπου το 1964 έγινε γνωστή επίσημα η κρίση στα μεγέθη της εταιρείας. Οι ιδρυτές της δεν ήταν πιά κοντά για να δώσουν έμπνευση και κατεύθυνση. Ο Emanuele Vittorio Parodi είχε πεθάνει κατά την διάρκεια του πόλεμου, και ο γιός του Giorgio πέθανε ξαφνικά το 1955. Ο Carlo Guzzi ήταν ηλικιωμένος και άρρωστος και είχε αποσυρθεί μερικά χρόνια πρίν. Πέθανε το 1964 στην ηλικία των 75 χρονών. Ο Enrico Parodi, αδελφός του Giorgio, που ήδη είχε εργαστεί σε διάφορες διοικητικές θέσεις της Moto Guzzi τελικά ανέλαβε την διεύθυνση. Παράλληλα με αυτά ο Giulio Cesare Carcano είχε αρχίσει την σχεδίαση και κατασκευή του V 90° -Twin κινητήρα, ο οποίος θα γινόταν το σύμβολο και σήμα κατατεθέν της εταιρείας μέχρι σήμερα. Ένα συμβόλαιο της Ιταλικής Αστυνομίας η οποία ζήτούσε μια μοτοσικλέτα δυνατότερη από το μονοκύλινδρο Falcone στάθηκε η αφορμή να μπεί στην παραγωγή. Κατά τη διάρκεια του 1964 ο κινητήρας δέχτηκε αλλαγές και τοποθετήθηκε σε ένα ατσάλινο διπλό κλειστό σωληνωτό πλαίσιο με τηλεσκοπικό πιρούνι εμπρός και δύο αμορτισέρ πίσω. Το αποτέλεσμα ήταν η γέννηση του Moto Guzzi V7 με απόδοση 35hp στην έκδοση της αστυνομίας, αρκετούς για να δώσουν τελική ταχύτητα της τάξεως των 150km/h. Η Moto Guzzi όμως εξέλιξε και ένα πολιτικό μοντέλο, αρχικά για εξαγωγή (καθώς η αγορά στον τομέα των εξαγωγών όλο και μεγάλωνε), με ισχυρότερο κινητήρα 40hp.

    [​IMG]

    SEIMM ΕΠΟΧΗ


    Το Φεβρουάριο του 1967, η Moto Guzzi τελικά εξαγοράστηκε απο την Seimm.Αρχικά εστίασαν στην παραγωγή μοτοποδηλάτων, όπως το Dingo και το Trotter, και στη μείωση του κόστους, πράγμα το οποίο πέτυχαν απολύοντας πολλούς εργαζομένους, μεταξύ άλλων και τον αρχιμηχανικό Giulio Cesare Carcano λίγο αργότερα. Ειρωνικά, ο μεγάλος V2 έγινε διάσημος με τον πατέρα του απόντα. Το V7 Guzzi 703 cc μπήκε στην παραγωγή το 1967. Μετά την θετική ανταπόκριση της αγοράς, το V7 σύντομα έδωσε την θέση του στην δεύτερη γενια το V7 Special με 750 cc. To 1972 άρχισε και η παραγωγή της California, βασισμένη σε ένα σχέδιο V7 που αγόρασε σε μεγάλες ποσότητες το Los Angeles Police Department. Μετά ήρθε το νέο πλαίσιο του Lino Tonti, και το το μυθικό V7 Sport, μια μοτοσυκλέτα σπορ που ξεχώριζε για το κομψό Ιταλικό σχέδιο και τις επιδόσεις της. Η Αμερική ερωτεύτηκε τα νέα Guzzi και σύντομα κυκλοφόρησαν ανάλογες πολιτικές εκδόσεις για την αμερικάνικη αγορά. Η California και το Ambassador αρχικά, και το GT850 California και Eldorado αργότερα. Η Ιταλική φινέτσα συνδυασμένη με ισχυρούς κινητήρες αιχμαλώτισαν την φαντασία των Αμερικάνων σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τα βλεπεις συχνά σε κινηματογραφικές ταινίες και διαφημίσεις εποχής. Ακόμα και σήμερα το πάθος για τα Moto Guzzi είναι ισχυρό στην USA.

    .........
     
  3. Pan-dvs

    Pan-dvs Administrator

    Μηνύματα:
    9.795
    Μοτοσυκλέτα:
    tiger 955i
    Όνομα:
    Πανος
    Περιοχή:
    Ιωαννινα
    DE TOMASO ΕΠΟΧΗ
    [​IMG]
    To 1973, η Moto Guzzi αγοράστηκε απο τον όμιλο της De Tomaso Industries Inc. (D.T.I. Group). Ως μέλος του group άρχισε να παράγει και τετρακύλινδρους κινητήρες με πιό σημαντικό νέο μοντέλο το Guzzi 254 το 1975, αλλα και να πουλάει μοτοσυκλέτες άλλων εταιρειών (Benelli) του group με τα σήματα της. Τέτοια μοντέλα ήταν το δίχρονο δικύλινδρο 250TS και το τετρακύλινδρο εν σειρά 350GTS κλπ. κατά κανόνα αναξιόπιστα και με μέτρια ποιότητα κατασκευής. Οι πελάτες και θαυμαστές της Guzzi όμως έδειχναν με την στάση τους, οτι η παράδοση είναι πιο σημαντική απο περαστικούς νεωτερισμούς, και η εταιρεία γρήγορα επέστρεψε στην ανάπτυξη νέων μοντέλων με τον V90. Η κυρίως παραγωγή της Guzzi εστιαζόταν σε δυο κατηγορίες: Gran Turismo και sport μοτοσυκλέτες, καθώς όλοι ταύτιζαν την Guzzi με άνετες μοτοσυκλέτες μεγάλων αποστάσεων, και με τις sport λόγω της αγωνιστικής κληρονομιάς της. Το V7 sport του Lino Tonti αναβαθμίστηκε στο V7 750S (δυο δίσκοι εμπρός) και λίγο αργότερα στο V7 750 S3 (3 δίσκοι εμπρός -πίσω). Το 1976 μια μοτοσυκλέτα σταθμός μπήκε στην παραγωγή: Η Moto Guzzi 850 Le Mans. V90 κινητήρας μεγαλωμένος στα 844cc, με υψηλής συμπίεσης έμβολα, μεγάλες βαλβίδες και τα ελεύθερα 36mm Dell’Orto έδιναν απόδοση 71hp και τελική ταχύτητα 210km/h. Ο άξονας στην τελική σχέση μετάδοσης, η καλή οδική συμπεριφορά και τα άριστα φρένα (integrale-σύστημα συνδυασμένης πέδησης) έκανε το 850 Le Mans μία από τις καλύτερες σπορ μοτοσικλέτες της δεκαετίας του ’70. Δυστυχώς οι μεταγενέστερες εκδόσεις του ΙΙ, ΙΙΙ,IV,V παρόλο που ήταν καλές μοτοσυκλέτες, δεν μπορούσαν να συναγωνιστούν τον ιαπωνικό ανταγωνισμό όπως είχε κάνει το πρώτο Le mans.

    Την κληρονομιά συνέχισαν την δεκαετία του '90 το Daytona, το Centauro και το Sport 1100. Για την δημιουργία τους και εξέλιξη τους ένας "χεράς" οδοντίατρος και μηχανικός απο την άλλη πλευρά του Ατλαντικού έβαλε το χεράκι του.

    [​IMG]

    Ο «Dr John» Wittner,δημιούργησε και έτρεξε αγωνιστικές μοτοσυκλέτες με κινητήρες Moto Guzzi που γνώρισαν επιτυχία στο Αμερικάνικο πρωτάθλημα, πριν έρθει να δουλέψει στο Mandello del Lario . To αγωνιστικής εξέλιξης πλαίσιο του Moto Guzzi Daytona 1000 είχε μονό αμορτισέρ πίσω, τροφοδοσία με ψεκασμό, τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο τελική μετάδοση με άξονα, και «άγριο» εκκεντροφόρο ώστε ο V2 των 992cc, να αποδίδει 95hp. Λεπτομέρεια: όλα τα μοντέλα του '90 φόραγαν αντεστραμένο πηρούνι, μια σχεδίαση σχεδόν ίδια με αυτά που είχαν το Airone και το Astore 50 χρόνια νωρίτερα, ένα παράδειγμα που δείχνει την δύναμη καινοτομίας και οράματος που είχαν οι άνθρωποι της Guzzi.

    Η δεκαετία του '90 έφερε μια επιστροφή στο κλασσικό στυλ αλλά με μοντέρνα εκτέλεση στην προσπάθεια ανανέωσης του V90 με ψεκασμό, ώστε να καλύπτει τις σύγχρονες προδιαγραφές και οδήγησε στην δημιουργία του V11 sport το 2000. Στα Gran Turismo μοντέλα το πιο διάσημο ήταν η California, η οποία απο το 1972 παράγεται ως σήμερα. Σύντομα έγινε 850cc με πεντάρι κιβώτιο, και αργότερα 1000cc ως California II και 1100 cc στην τρίτη της έκδοση. Στην πορεία της εξέλιξης της εξοπλίστηκε με electronic fuel injection και υιοθέτησε το integral braking system. Το 1975, ένα χρόνο πριν απο την έκδοση του Lemans, παρόλη την επιτυχία της σειράς California στην Αμερική, που είχε ενισχυθεί με την έλευση του California T3, ένα σημαντικό μοντέλο γεννήθηκε που έδειχνε οτι η Guzzi ακόμα ήταν δύναμη καινοτομίας. Το V1000 iConvert, με κινητήρα 949cc και αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, ένα μοντέλο που στόχευε την Αμερικάνικη αγορά. To 1978 το SP1000 προστέθηκε στα GT μοντέλα και έμεινε πολλά χρόνια στην παραγωγή με τις εξελίξεις του, SPII, SP III.

    Στούς μικρούς κυβισμούς μετά κάποια αδιάφορα μοντέλα όπως το 125 cc Tuttoturismo and Tuttoterreno, η διάταξη του V90 εφαρμόστηκε και σε αυτά. Σύντομα το V35 και V50 βγήκαν στην αγορά, δίνοντας μια νέα ώθηση στην Guzzi την δεκαετία του 80, και ακολούθησαν οι "baby-lemans" εκδόσεις τους, το V35 Imola και V50 Monza, μέχρι να φτάσουν στο τετραβάλβιδο V65 Lario. Στα μικρά cruiser to Florida και το Custom,κάλυπταν το κομμάτι της αγοράς "American style", ενώ το NTX650 ήταν το enduro της παρέας.

    ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ

    Δυστυχώς το '90 συνέβησαν και πολλές αλλαγές σε ιδιοκτησιακό, διοικητικό επίπεδο που δεν ήταν πάντα για καλό. Το 1988, η Fratelli Benelli και η Seimm συγχωνεύθηκαν και δημιουργήθηκε η Guzzi Benelli Moto (G.B.M. S.p.A.). Η συγχώνευση οδήγησε στην πώληση του εργοστάσιου της Benelli και το κλείσιμο της Innocenti. Παρόλη την μείωση εξόδων που επετεύχθη τα αποτελέσματα χρήσης του 1993 για τον όμιλο ήταν πάλι στα κόκκινα, έτσι τον επόμενο χρόνο η De Tomaso Industries Inc έδωσε το management της G.B.M. S.p.A. στην Finprogetti (τραπεζικό όμιλο). Το 1996, πάλι όλα ήταν μαύρα, και ας γιορταζε η Moto Guzzi τα 75α γενέθλια της. Τον ίδιο χρόνο η G.B.M. αποφάσισε να γυρίσει το όνομα σε Moto Guzzi S.p.A.. Η Finprogetti αγόρασε ένα μεγάλο ποσοστό της D.T.I. Όταν ο De Tomaso αποσύρθηκε σε μεγάλη ηλικία πια και με κακή υγεία, απο την εταιρεία τον Αύγουστο 1996, η D.T.I. (μητρική της Moto GuzziS.p.A.) μετενομάστηκε σε Trident Rowan Group Inc (TRG). Στο τέλος του 1998, όλες οι δραστηριότητες στο Mandello del Lario ήταν κάτω απο τον έλεγχο του Mario Tozzi-Condivi, ο οποίος έγινε διευθύνων σύμβουλος.

    .............
     
  4. Pan-dvs

    Pan-dvs Administrator

    Μηνύματα:
    9.795
    Μοτοσυκλέτα:
    tiger 955i
    Όνομα:
    Πανος
    Περιοχή:
    Ιωαννινα
    H APRILIA ΕΠΟΧΗ
    Ήδη είχαν αρχίσει συζητήσεις με άλλες βιομηχανίες κατασκευής μοτοσυκλετών με πιθανή την πώληση. Τελικά την 14η Απριλίου του 2000 υπογράφηκε η συμφωνία με την Aprilia S.p.A. Ένα απο τα πρώτα μοντέλα της Aprilia εποχής αλλά στο πνεύμα της Moto Guzzi και πιστό στην παράδοση ήταν το V11 Sport Rosso Mandello. Παρουσιάστηκε στην Intermot 2000 στο Μόναχο και ήταν μια αποκλειστικά περιορισμένης παραγωγής μοτοσυκλέτα που τιμούσε το design και την τεχνολογία για τα 80 χρόνια της εταιρείας. Η 80η επέτειος της ιστορικής εταιρείας του Mandello del Lario έφερε έναν αέρα ανανέωσης. Δόθηκε έμφαση στην εμφάνιση, τεχνολογία και ποιότητα. Το όνομα Le mans επέστρεψε για μια ακόμα φορά, με το V11 Le mans. Νέα μοντέλα της σειράς California παρουσιάστηκαν όπως το Stone, και η California EV Touring με αναβαθμισμένο εξοπλισμό. Στην σειρά του V11 sport το 2003, παρουσιάστηκε το Ballabio και το Cafe Sport που αποτελούσε την special edition του πρωτου με αναρτήσεις Ohlins και πολλά τμήματα carbon, όπως και το special editionLe Mans Rosso Corsa. Στα μικρά cruiser η Nevada σημείωνε μεγάλη επιτυχία με την ευελιξία της και το μικρό της μέγεθος. Η μικρή Breva 750 i.e., το δυναμικό και ξεχωριστό Griso και το racing MGS-01 Corsa που προέκυψε απο μια συνεργασία με τον βελτιωτικό οίκο Ghezzi-Brian, έκλειναν μια δυναμική παρουσίαση των διάφορων "πρόσωπων" της Moto Guzzi.

    H PIAGGIO ΕΠΟΧΗ

    Μεταξύ 28 και 30 Δεκεμβρίου 2004, μια συμφωνία που τάραξε τα νερά του Mandello προέκυψε. Προβήματα του Aprilia group με τράπεζες και προμηθευτές, oδήγησαν στην πώληση του Aprilia - Moto Guzzi Group στο Piaggio Group. Η αγορά αυτή δημιούργησε έναν γίγαντα στην Ευρωπαική αγορά δίκυκλων με έσοδα 1.5 δις Euro, 24% μερίδιο Ευρωπαικής αγοράς και 35% της Ιταλικής, με ετήσια παραγωγή 600,000 οχημάτων, 6,000 υπάλληλους, 8 βιομηχανικά συγκροτήματα παγκόσμια και δίκτυο σε περισσότερες απο 50 χώρες. Το Μάρτιο του 2005 βγήκε η Breva 1100 στην κατηγορία των "γυμνών" touring μοτοσυκλετών. Ακουλούθησε το Griso 1100 το Σεπτέμβρη 2005 με πολύ καλές κριτικές απο τον ειδικό τύπο και το κοινό, μια ιδιαίτερη μοτοσυκλέτα που δεν χωράει σε κατηγορίες. Τον Απρίλιο 2006, η Breva και το Griso διατέθηκαν και στον κλασσικό για Guzzi κυβισμό των 850cc. Η Guzzi επέστρεψε στα “Gran Turismo” μοντέλα τον Μάιο 2006 με τοNorge 1200, ένα πραγματικό GT. Τον Μάρτιο 2006, ο Gianfranco Guareschi με το MGS-01 έκανε μια ιστορική "διπλή" νίκη στο αμερικάνικη πίστα της Daytona στον θεσμό the Battle of Twins. Η επιτυχία του επαναλήφθηκε και τον επόμενο χρόνο, όταν ο Guaro ξανακέρδισε επάνω στο MGS-01. Το αποτέλεσμα των υπεραντλαντικών νικών ήταν να προστεθεί τον Οκτώμβριο του 2006 ένα ακόμα μοντέλο το 1200 Sport,ουσιαστικά μια παραλλαγή της Breva με αλλαγές στα σημεία, παρά ένα τελείως νέο σπορ μοντέλο ή μια έκδοση δρόμου της MGS-01. Tο 2007 έφερε το Bellagio με 940cc σε ένα μείγμα ρετρό-μοντέρνου custom, χωρίς όμως την ανάλογη εμπορική επιτυχία, και την California Vintage στα μεγάλα cruiser, φόρο τιμής στα 35 χρόνια της σειράς California.

    [​IMG]

    Το Σεπτέμβριο του 2007 ήρθε το Griso 8V, με βελτιωμένη απόδοση περίπου 110 bhp και όμορφες αισθητικές πινελιές, ενώ στο σαλόνι του Μιλάνου παρουσιάστηκε το V7 classic τιμώντας το παρελθόν της Moto Guzzi. Το 2008 το Stelvio έκανε την εμφάνιση του στην δύσκολη κατηγορία των μεγάλων on-off, όπου κυριαρχεί η BMW. Παρά τα αρχικά προβληματα νεότητας, χρόνο με τον χρόνο ωριμάζει και εξελίσεται σε μια σπουδαία μοτοσυκλέτα. Το 2011 χιλιάδες guzzisti συγκεντρώθηκαν στο Mandello del Lario για να γιορτάσουν τα 90 χρόνια Moto Guzzi. Σίγουρα λείπει ακόμα το sport μοντέλο που θα έπρεπε να έχει η Guzzi...αλλά ποιός ξέρει;

    ...η ιστορία του αετού του Mandello del Lario συνεχίζεται.


    πηγη:http://www.guzzista.gr/moto-guzzi/istoria/moto-guzzi-mia-spoudea-istoria.html?page=0
     
    notakos600, jordano, esel and 2 others like this.
  5. maik900

    maik900 Administrator

    Μηνύματα:
    3.524
    Μοτοσυκλέτα:
    KAWASAKI ΖΧR 900 1999
    MODENAS X CITE 135 2009
    Όνομα:
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
    Περιοχή:
    ΑΓΡΙΝΙΟ
    Moto Guzzi V8 Grand Prix ( 1955 )500cc 78 hp 12000rpm 148kg

    Μέχρι το 1955, η Moto Guzzi είχε ήδη επιδείξει τη μηχανική ανδρεία της, δημιουργώντας μοτοσικλέτες με ένα ευρύ φάσμα κινητήρων, ο κινητήρας αυτός σχεδιάστηκε από τον Giulio Carcano λίγο μετά το Grand Prix στη Μόνζα το 1954
    Με υδρόψυκτο κινητήρα , V-8 500cc, και ξεχωριστά καρμπυρατέρ για κάθε έναν από τους οκτώ κυλίνδρους, με βάρος μόλις 45 κιλά και με συνολικό βάρος 148 κιλών, ο κινητήρας την εποχή εκείνη παρήγαγε πρωτοφανή δύναμη 78 hp στις 12000 σ.α.λ. Η μοτοσυκλέτα αποδείχθηκε ικανή να επιτύχει τα 280 km/h
    Για να παρουσιάσει τη μοτοσυκλέτα και να δημιουργήσει δημοσιότητα, ο διευθυντής της ομάδας αγώνων της Moto Guzzi, κυκλοφόρησε μια επιστολή στον διεθνή Τύπο μοτοσικλετών, ανακοινώνοντας τα σχέδια του Moto Guzzi για τον αγώνα του Grand Prix το 1955 , επισυνάπτοντας ένα σχέδιο της νέας μότο και προκαλώντας τους να μαντέψουν τη διαμόρφωση της.
    Πολύ λίγοι μαντέψανε σωστά τότε την πολύ μυστική μοτοσυκλέτα του Guzzi, και η μότο έκανε ένα εκπληκτικό δημόσιο ντεμπούτο λίγους μήνες αργότερα.
    Η τεχνολογία ελαστικών, φρένων και ανάρτησης ωστόσο υστερούσε, δυσκολεύοντας τους αναβάτες, μόνο ο Fergus Anderson, ο Stanley Woods , οDickie Dale , ο Ken Kavanagh , ο Keith Campbell , ο Giuseppe Colnago , ο Bill Lomas και ο Alano Montanari μπορούσαν να οδηγήσουν τη V8.
    Αρκετοί από τους αναβάτες γνώρισαν θεαματικές πτώσεις όπως ο Bill Lomas που υπέφερε από τον τραυματισμό του στο κεφάλι, από το Grand Prix του Senigallia του 1956. Ο Ken Kavanagh αρνήθηκε να οδηγήσει τη μοτοσικλέτα ξανά μετά τον αγώνα του 1956 στο Spa-Francorchamps Ο V8 αποδείχθηκε επίσης περίπλοκος και δαπανηρός για την κατασκευή του, εκτός από τον κίνδυνο που η μοτοσικλέτα έθεσε στους οδηγούς της.
    Μέχρι το 1957 υπήρχαν δύο μοτοσυκλέτες διαθέσιμες και κανείς δεν ήταν πρόθυμος να αγωνιστεί χωρίς περαιτέρω βελτίωση. Αντ 'αυτού, η μοτοσυκλέτα παρέμεινε ανέπαφη, καθώς ο Moto Guzzi και άλλοι κατασκευαστές αποσύρθηκαν από τους αγώνες αποκλειστικά στην εποχή του 1957
    Δυο αυθεντικές μοτοσυκλέτες με τον κινητήρα τους παραμένουν στην κατοχή του Moto Guzzi, στο Μουσείο Moto Guzzi στο Mandello.


    82295380_1423115777849813_781914623191285760_o.jpg 81090053_1423115011183223_5279914880223150080_o.jpg 81106234_1423115071183217_7138639630575861760_o.jpg 81114911_1423115654516492_3200182631920566272_o.jpg 81298312_1423115177849873_5217131868628975616_n.jpg 81734963_1423114801183244_5519792518851461120_o.jpg 81742404_1423115834516474_244154992263430144_o.jpg 82093371_1423115081183216_7640192579824254976_n.jpg 82371711_1423115314516526_132182660826005504_o.jpg 81081478_1423114781183246_839375981327155200_n.jpg
     
  6. stelios62

    stelios62 member

    Μηνύματα:
    577
    Μοτοσυκλέτα:
    Ducati Pantah 600 SL, Honda Cbf 250
    Όνομα:
    Στελιος
    Περιοχή:
    Κερατσινι
    Συγχαρητηρια για τα ποστ.
    Ελπιζω να σημειωθει ιδιαιτερα οτι η τελικη ταχυτητα επιτυγχανεται με παρα πολυ λιγοτερα αλογα αν υπαρχει αεροδυναμικη μελετη , πραγμα που δυστυχως δεν εφαρμοζεται στις μοτοσυκλετες σημερα αντιθετα με τ΄αυτοκινητα.
    Πληροφοριακα να πω οτι ολες οι μηχανολογικες καινοτομιες σε κινητηρα εσωτερικης καυσης ειχαν ανακαλυφθει μεχρι τα μεσα του περασμενου αιωνα απο τους ευρωπαιους, οι γιαπωνεζοι απλως επεμεναν να τις τελειοποιησουν με σοβαροτητα στο επακρο.
     
    thanosgp, esel, maik900 and 2 others like this.

Μοιραστείτε τη σελίδα